Het ligt niet aan de vrouwen

Niet aan onze jurken, rokjes, blote benen, decolleté, haren, make-up.

Het ligt aan de mannen die grenzen niet kunnen handelen én de wegkijkers. De mensen die het beest niet bij de naam noemen in kranten. Spreken van seks terwijl het slachtoffer duidelijk aangeeft dat het niet vrijwillig was.

Het ligt aan de debiele grappen die genormaliseerd zijn. ‘Waar gaan die beentjes naar toe’. Het ligt aan de boys will be boys mentaliteit. Het normaal vinden dat je bij een bepaalde docent een hoger cijfer krijgt als je rokje kort is. En dat het gedoogd wordt. Iedereen weet ervan maar niemand doet iets.

Het ligt aan de mannen die hun vriendjes kunnen inzetten als er toch een vrouw aangifte durft te doen. Het ligt aan de ongeinteresseerde verbalisanten, je je vertellen tijdens je aangifte dat je er misschien wat langer over moet nadenken. Dat ze haast hebben omdat hierna een vrijgezellenfeest hebben. En ze geen zin hebben om een zedenrechercheur te bellen voor je. Terwijl je daar zit met wonden en nét niet hoeft te overgeven van walging. Het ligt aan verbalisanten die zeggen dat een aangifte wel heftig is voor de dader, als je aangifte doet tegen een ex-geliefde die je misbruikte.

Het ligt aan de vriendinnen die je weigeren te geloven, die je inwrijven dat het niet gebeurt kan zijn. Want je vertelt het zo makkelijk. Je hoeft niet constant te huilen namelijk. Maar wat ze niet zien, zijn je nachtmerries, dat je trilt als een rietje als je alleen bent en hem tegenkomt en bevriest.

Weet dat het nooit te laat is om je verhaal te delen. Je niet verplicht bent om (gelijk) aangifte te doen. Dat daders je manipuleren om je wijs te maken dat het jouw schuld is en niemand je ooit gaat geloven.

En dat je waarschijnlijk nooit meer dezelfde persoon wordt als voor je misbruik. Het je jaren kan kosten om je leven weer op te maken en mensen weer durft te vertrouwen.

Maar dat het voor je herstel wel heel erg veel uitmaakt, dat je weet dat het niet jouw schuld was. Jij hebt er niet om gevraagd dat je grenzen overschreden werden. Laat je niet vertellen dat je had kunnen weglopen, schreeuwen etc. Want dat lukt soms niet.

Het ligt aan de mensen die hun macht misbruiken, ziek zijn in hun hoofd en de mensen die je gaan vertellen dat het misschien niet gebeurt is. Mensen die het in stand houden door iemand niet te ontslaan.

Het is niet jouw schuld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: