Het ligt niet aan de vrouwen

Niet aan onze jurken, rokjes, blote benen, decolleté, haren, make-up. Het ligt aan de mannen die grenzen niet kunnen handelen én de wegkijkers. De mensen die het beest niet bij de naam noemen in kranten. Spreken van seks terwijl het slachtoffer duidelijk aangeeft dat het niet vrijwillig was. Het ligt aan de debiele grappen dieMeer lezen over “Het ligt niet aan de vrouwen”

Het is adoptie awareness maand

Ik schrijf vaker over adoptie maar zal even kort wat over mezelf vertellen: Ik ben Eva, dat is de naam die mijn moeder mij gaf. Ze gebruikten het als tweede naam, na de naam die ik meekreeg van mijn biologische moeder. Nandani, die naam wilden mijn ouders in ere houden. Als blijk van respect naarMeer lezen over “Het is adoptie awareness maand”

Een dagje in de slimste stad

‘ Wat heb jij een mooi jasje aan’, een medewerkster van het museum maakt een compliment aan mijn 3-jarige zoon. Die heel veel kan vertellen, maar liever niet tegen onbekenden. Zo ben ik ook, net als zijn vader. Wij zijn van de categorie: lekker de kat uit de boom kijken. Mijn zoon reageert dus nietMeer lezen over “Een dagje in de slimste stad”

Mijn naam is Eva

Vandaag, 09-07 is de dag die in alle officiele papieren mijn geboortedatum aanduidt. A.k.a: mijn verjaardag. Ik word er elk jaar eigenlijk alleen maar verdrietiger van. Omdat ik nooit zal weten wie mijn biologische ouders zijn. Hoe de bevalling was. En vooral: ben ik echt met toestemming afgestaan? Elk jaar in aanloop naar deze dagMeer lezen over “Mijn naam is Eva”

Is ze weer met haar adoptie hoor.

Vandaag was er een persmoment met de commissie Joustra. Voor veel mensen een onbetekenend moment. Voor veel geadopteerden zoals ik een moment dat je ergste nachtmerries nogmaals bevestigd worden. Het voelt alsof ik niet voorbij kan laten gaan zonder er woorden aan te geven. Want wat de commissie Joustra heeft bevonden, zijn pijnlijke feiten. MaarMeer lezen over “Is ze weer met haar adoptie hoor.”

Dag van de couveuseouders

Een doorzichtig lijfjeVederlichtMet mijn handen omvouwIk je hele gezicht We mogen naar je kijkenIn je warme huisje van glasEen sticker op je wangetjeEn uit je neusje een slangetje Soms mag je dicht bij onsOp de huidWat ben je schattigVooral zoals je met je lipjes tuit Veel te vroeg maar net op tijdVeel te klein maarMeer lezen over “Dag van de couveuseouders”

Weer een week quarantaine erop!

Het begint bijna te wennen, het geisoleerde leven. Bijna, want Olivier herinnert me er elke dag luidkeels aan dat hij toch echt een keer buiten het hekje wil spelen. Omdat hij en ik beiden in de risicogroep vallen, vermijden we elk contact met wie dan ook. Het is pittig, soms saai maar het is voorMeer lezen over “Weer een week quarantaine erop!”